''ZANIM NADEJDZIE JUTRO. TOM 2. ZIEMIA LUDZI ZAPOMNIANYCH'' JOANNA JAX

Zanim nadejdzie jutro. Tom 2. 

Ziemia ludzi zapomnianych 

Jax Joanna

Wydawnictwo: Videograf S.A.

Data premiery: 2019-01-22

Liczba stron: 400

Ocena: 9+/10

<<RECENZJA I TOMU>>

  Różni ludzie i ich życiorysy, odmienne spojrzenie na świat i inne marzenia, jednak nadchodzi chwila, gdy ich drogi się krzyżują w jednym z bydlęcych wagonów. Pozbawieni majątku, rozdzieleni z bliskimi, pewnego dnia zostają zmuszeni, by wyruszyć w daleką podróż do miejsca, w którym nic już nie będzie takie samo. Walka o przetrwanie, głód i choroby wystawiają moralność człowieka na ciężką próbę. Postawy i wybory dokonywane w ekstremalnych sytuacjach nie są tak oczywiste, jak mogłoby się z pozoru wydawać. Czy trudy życia i brak perspektyw zmienią tych ludzi na zawsze, czy też zdołają ocalić resztki człowieczeństwa? [opis wydawcy]

  Joanna Jax (właśc. Joanna Jakubczak) – urodziła się i mieszka w Olsztynie. Absolwentka Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Oprócz pisania powieści maluje na szkle unikatową techniką warstwową, pasjonuje się literaturą biograficzną, grafiką i zajmuje się copywritingiem i jest wolontariuszką w Fundacji dla Rodaka. Zadebiutowała w 2014 roku Dziedzictwem von Becków, które zachwyciło zarówno recenzentów, jak i czytelników. Kolejne powieści: Długa droga do domu (2015) i Piętno von Becków (2016) ugruntowały status Joanny Jax jako pisarki. Miłośnicy jej twórczości entuzjastycznie przyjęli książkę Syn zakonnicy (2018), a także cykle powieściowe – sześć tomów Zemsty i przebaczenia (2018) oraz dwa tomy trylogii Zanim nadejdzie jutro – I: Podróż do krainy umarłych (2018) oraz II: Ziemia ludzi zapomnianych (2019). Głosami czytelników wybrana jako finalistka Festiwalu Pióro i Pazur na najbardziej wzruszającą powieść roku 2014.  Laureatka Wawrzynu – Literackiej Nagrody Warmii i Mazur za rok 2016 (nagroda czytelników). Pod pseudonimem Patrycja May wydała humorystyczną powieść Pamiętnik ze starej szafy (2017).

  Ciężko cokolwiek pisać, gdy łzy cisną się do oczu. Takie emocje wywołuje lektura drugiego tomu ''Zanim nadejdzie jutro''. Wprost nie mogę wyjść z podziwu, w jaki sposób autorka ożywa wojenną rzeczywistość, ukazując tragizm ludzkich losów oraz ich dramatyczne moralne rozterki, dylematy i wybory. Może pani Joanna posiada jakiś magiczny wehikuł czasu? A może w poprzednim wcieleniu była w samym centrum prześladowań nazistowskich i teraz swobodnie przelewa na papier wszystkie wspomnienia? Coś musi być na rzeczy, ponieważ bardzo rzadko spotyka się tak barwną, sugestywną i autentyczną powieść, która swoją ujmującą treścią uderza w najczulsze struny duszy i przenika głęboko do serca odbiorcy. Jestem tak mocno poruszona, że brak mi słów.

  Lata 1940-1942. Spokojna dotychczas egzystencja Polaków zostaje nieoczekiwanie przerwana przez dwóch, bezlitosnych okupantów. Zmuszeni zostawić swój dobytek, kulturę i całe dziedzictwo przodków – udają się na tereny Kazachstanu i Syberii. Teraz każdy ich dzień to niezłomna walka o przetrwanie, którą muszą toczyć nie tylko z oprawcami, ale także między sobą. Czy mimo różnych przeciwności znajdą w sobie dość siły, aby bronić swojej godności  i człowieczeństwa? A może ekstremalne warunki, w jakich się znaleźli, spowodują, że raz na zawsze zatracą wszelkie wartości humanitarne?

  ''Ziemia ludzi zapomnianych'' to godna kontynuacja trzytomowego cyklu, oscylującego wokół najbardziej wstrząsających w dziejach konfliktów zbrojnych. Autorka z niezwykłą pieczołowitością i zaangażowaniem emocjonalnym odmalowuje okrucieństwo, przemoc, bezprawie i upodlenie człowieka, jak również przedstawia różnorodne zachowania ludzi wobec cierpienia, niesprawiedliwości czy poczucia zagrożenia. Tym samym pozwala nam odczuć całą gorycz bólu i ciężar krzywdy wygnańców, a także ujawnia brutalną prawdę o dwoistości naszej natury. "Tyle wiemy o sobie, ile nas sprawdzono". Powyższe stwierdzenie najlepiej odzwierciedla charakter tej książki. Przygotujcie się na niezapomniane przeżycia.

  Oprócz doskonale odwzorowanych bohaterów, największą zaletą tej lektury jest moim zdaniem klimat przywołujący ducha tamtych czasów. Nic dziwnego, skoro autorka napisała tę publikację zaraz po powrocie z Kazachstanu (jest wolontariuszką Fundacja dla Rodaka, wspierającej zesłańców i ich potomków w Kazachstanie, na Białorusi i w Mołdawii). Dzięki temu zobrazowała wszelkie miejsca, fakty i wspomnienia od potomków Zesłańców w bardzo wymowny, wręcz namacalny sposób. Oczyma wyobraźni z łatwością widziałam bydlęce wagony, katorżniczą pracę kobiet, stepowe lepianki czy też przymusowe roboty więźniów w gettach. Coś porażającego! Uświadomiło mi to, jak niewiele znaczy status społeczny, materialny, religijny czy zawodowy w obliczu okupacji. W gruncie rzeczy wszyscy jadą na tym samym wózku: i hrabianka z dworku w Lewidanach, i ślepy stolarz, i wielka gwiazda wileńskiej sceny, i prosta żona dróżnika z gromadką dzieci etc. Tu zło dotyka każdego. Ale mimo to ekspatrianci nie tracą nadziei na poprawę sytuacji, choć przeczą temu wszystkie znaki na niebie i ziemi. Bo…

⏩–Tak, czasami tak bywa. Kochasz i nie rozumiesz za co i dlaczego, wierzysz, chociaż wszystko temu przeczy, byś wierzył, masz nadzieję, chociaż wszystko krzyczy, że nie powinieneś jej mieć, bo nie widzisz nawet światełka w mroku. To są właśnie paradoksy życia, a jednocześnie nasza największa siła. To z miłości, wiary i nadziei czerpiemy naszą moc. Każdego można złamać, odebrać mu honor, godność i zdrowie, ale tych rzeczy nikt nas pozbawić nie może. One są z nami teraz i będą, gdy umrzemy, a nasze dusze będą krążyć w nieznanym nam świecie''⏪

  Uwielbiam styl pisania pani Joanny Jax. Każde zdanie, każdy dialog i każdy opis jest dopieszczony w najdrobniejszym calu. Żaden z elementów nie ucieka, ani nie odstaje. Pozytywnie oceniam także tempo akcji – płynie szerokim strumieniem, obfitując w szereg wstrząsających sytuacji, drastycznych scen, smutnych momentów oraz kilku drobnych namiastek radości i zadowolenia. Mam jedynie małą uwagę odnośnie braku tłumaczenia rosyjskiego słownictwa. Nie każdy zna ten język, dlatego niektóre sformułowania mogą być niezrozumiałe w odbiorze. Pomijając jednak ten aspekt, całe reszta stoi na niezwykle wysokim poziomie zarówno od strony merytorycznej, jak i formalnej. Chapeau bas! Czekam z niecierpliwością na trzecią część trylogii zatytułowaną ''Druga strona nocy''.

  Podsumowując: ''Ziemia ludzi zapomnianych'' to przejmujące świadectwo sybiraków uciemiężonych przez bezdusznego wroga, który niczym podstępny diabeł, obdarowany przez samego Lucyfera nieskończoną mocą – zsyła swoje ofiary do najgłębszych czeluści piekła. Ta książka nie tylko skłania do przemyśleń nad kruchością człowieczego bytu, ale przede wszystkim uświadamia nam, jak bardzo powinniśmy szanować i doceniać to, co mamy. Bo czasem czysta woda, kromka chleba i ciepły kąt nad głową jest na wagę złota. Krótko mówiąc: wyjątkowa perła wśród powieści obyczajowo-historycznych. Zdecydowanie polecam!

PRZEJDŹ DO SKLEPU

''Uleczone dusze'' & ''Odkupienie'' Tillie Cole # PATRONAT MEDIALNY

''Uleczone dusze'' Tillie Cole - Cykl: Kaci Hadesa (tom 3) 

  Kto uwolni piękną, ciemnowłosą dziewczynę od demona z przeszłości, musi liczyć się z tym, że ocalona piękność przy nim pozostanie. Nawet jeśli wybawicielem jest Flame - morderczy szaleniec, czujący w żyłach tylko płomienie, które nigdy nie gasną. Płomienie, które karmią się wspomnieniami straszliwszymi niż nóż, krew i jad węża. Każdy, kto dotnie Flame'a, musi zginąć. Każdy, ale nie Maddie.

  Mała Maddie o ogromnych, zielonych oczach wychowała się w sekcie. Przeszła przez piekło potwornych rytuałów. Od dzieciństwa bita, niewolona i krępowana łańcuchami, została uwolniona przez członków najbardziej przestępczego klubu motocyklowego w Stanach. Wolność okazała się tak piękna i niesamowita! Jednak oprawcy z sekty nie mieli zamiaru zrezygnować ani z dziewczyny, ani z jej sióstr.

  Ponury, groźny i szalony Flame, wciąż krwawiący z ran, które sam sobie zadaje. Nawet bracia z klubu starają się schodzić mu z drogi. Widzieli, jak zabija. Śmierć, którą zadał samozwańczemu prorokowi, była straszna. Ale dzięki tej krwawej zemście coś się zmieniło. Mała Maddie dotknęła jego serca i nie spłonęła. Pokochała go. A on od tej chwili zrozumiał, że zrobi wszystko, aby nikt nigdy więcej nie skrzywdził zielonookiej Ślicznotki.

  Kochaj. Trwaj. Ulecz go. Jest twój... [opis wydawcy] 

 ⏩KUP KSIĄŻKĘ⏪ 

---

''Odkupienie'' Tillie Cole - Cykl: Kaci Hadesa (tom 4) 

  Prorok Kain słucha tylko objawień Boga. Jego przeznaczeniem jest przewodzić swojemu ludowi. Dla niego i w imię swojej wiary opuścił dom, by przeniknąć do Katów Hadesa — motocyklowego gangu handlarzy bronią, najbardziej przestępczego klubu w USA. Żył z nimi, służył im swą wiedzą i stał się zaufanym towarzyszem broni. A gdy przyszedł czas, zdradził gang, gdyż jego lud musiał odzyskać trzy Przeklęte — dzięki poświęceniu jednej z nich w okrutnym rytuale lud boży miał zostać wniebowzięty i ocaleć przed armagedonem.

  Wkrótce Kain sam został zdradzony przez tego, który miał wiernie trwać u jego boku. Przez tego, w którego żyłach płynęła ta sama krew. Judasz był ukochanym bratem bliźniakiem proroka, ale trawiony zazdrością o Kaina wtrącił go do celi i poddał okrutnym torturom. Bity z morderczą precyzją, poniewierany i poraniony Kain pojął, że stracił wszystko, co było dla niego ważne, co kochał i czemu poświęcił życie.

  Po jakimś czasie do celi obok trafiła tajemnicza kobieta. Ciemnooka Harmony uznana za kolejną Przeklętą. Choć jej przyszłość malowała się w najczarniejszych barwach, starała się walczyć z własnymi lękami i bronić swoją godność. Wkrótce między Kainem i Harmony nawiązała się przedziwna więź. Oboje potrzebowali siebie nawzajem. Stali się sobie bliscy. Wówczas Kain podjął zobowiązanie: odkupi swoje winy i ocali tych, których kocha. Dołoży starań, aby potworne krzywdy zadane w jego imieniu i za jego przyzwoleniem zostały wynagrodzone i wybaczone. Będzie walczył. Zrobi wszystko. Dosłownie.

Odkupienie. Musisz poświęcić się w całości... [opis wydawcy] 

⏩KUP KSIĄŻKĘ⏪

  Tillie Cole wychowywała się na rodzinnej farmie w północno-wschodniej Anglii z mamą Angielką, tatą Szkotem, starszą siostrą i całym mnóstwem adoptowanych zwierząt. Po ukończeniu studiów przez dziesięć lat podróżowała po świecie wraz z mężem — zawodowym rugbystą. Obecnie mieszka w Austin w stanie Teksas i oddaje się temu, co lubi najbardziej: pisaniu świetnych powieści. W wolnych chwilach szaleje na parkiecie, ogląda filmy, pije stanowczo zbyt dużo kawy i zajada się czekoladą.

  Uwielbiam twórczość autorki, ponieważ potrafi tworzyć nieszablonowe historie pełne społecznych kontrowersji i żywych emocji. Seria Kaci Hadesa jest tego najlepszym dowodem. To najlepszy, najbardziej szokujący i mroczny cykl, jaki miałam okazję dotychczas czytać. Nie sposób się od niego oderwać, a tym bardziej – o nim zapomnieć. Dlatego z wielką niecierpliwością zabrałam się za czytanie kolejnych tomów tej serii, oczekując ponownie maksymalnej dawki niezapomnianych wrażeń. I muszę przyznać, że nie zawiodłam się ani trochę. Zarówno trzecia jak i czwarta odsłona przygód motocyklowego gangu i Zakonu mocno chwyta za gardło, poraża, wstrząsa do głębi i uruchamia lawinę różnorodnych refleksji. Czego chcieć więcej? Jak dla mnie rewelacja!

  Nie zamierzam szczegółowo analizować fabuły, skupię się bardziej na walorach czysto doznaniowych. Nie wiem, jak autorka to robi, ale za każdym razem podnosi mi się ciśnienie, gdy ''przenikam'' w bestialski świat sekty, gdzie na każdym kroku dominuje manipulacja, totalitaryzm oraz przemoc psychiczna i fizyczna połączona z nadużyciem na tle seksualnym. To poniżające i uwłaczające ludzkiej godności satanistyczne bagno jest nie tylko prymitywną herezją i moralną zgnilizną, ale jednocześnie stanowi zatrważający symbol krzywdy i zepsucia ludzkiego. Najgorsze w tym wszystkim jest to, że rozwija się bardzo szybko i ma coraz więcej zwolenników, w tym wiele znanych osobistości. Czy można jakoś uwolnić się spod wpływu tej chorej grupy wyznaniowej? Przekonajcie się sami.

  Zdecydowanie największą zaletą obu powieści są wspaniale skonstruowani bohaterowie. Wyraziści, z krwi i kości i psychologicznie przekonujący. Jak każdy z nas mają swoje wady i zalety, momenty słabości i niezwykłej siły. Dzięki czemu łatwiej zrozumieć ich postępowanie i lepiej wczuć w ich sytuację. Przyznam, że najbardziej zaintrygował mnie Flame (III tom), który od wielu lat okalecza nożem swoje ciało. Czyżby był masochistą? A może to objaw choroby psychicznej? Ten wątek porusza bardzo poważny, chociaż często bagatelizowany problem, jakim jest samookaleczenie. Okazuje się, że autoagresja niewerbalna zazwyczaj wynika z chęci zwrócenia na siebie uwagi. Jest swego rodzaju komunikatem dla otoczenia, że dana osoba zmaga się z jakąś traumą, którą próbuje zagłuszyć poprzez dokonywanie fizycznych obrażeń. W ten sposób uwalnia się od złych wspomnień, napięć, stresu, bądź poczucia wstydu. Jakie zatem wewnętrzne demony skrywa Flame? Nastawcie się na zatrważające odkrycia, będące aktem największego upadku i zezwierzęcenia  przedstawiciela gatunku Homo sapiens. 

  Inne postacie również są ciekawie złożone i wyróżniają się na tle pozostałych. A oprócz tego udowadniają sobie i nam, że wbrew wszystkim znakom na niebie i ziemi warto wierzyć, że kiedyś będzie dobrze. Że nastanie czas, kiedy  łzy rozpaczy zamienią się w łzy szczęścia. 

  Na uwagę zasługuje także styl pisania Tillie Cole. Nie bawi się w żadne wodolejstwo ani zbędne ozdobniki. Pisze prostym, potoczystym i autentycznym językiem adekwatnym do ukazanych realiów. Narracja prowadzona jest wymiennie w różnych osobach, co  daje iluzję obiektywnego wniknięcia w punkt widzenia danej jednostki. Na plus przemawiają także plastyczne opisy, soczyste dialogi oraz umiejętnie zbudowany klimat wydarzeń. W oparach niepokojącej atmosfery znajdziemy zarówno dużo przemocy, okrucieństwa i wiele nieoczekiwanych zwrotów akcji, jak również piękne, romantyczne i wzruszające do łez momenty. Z całą pewnością nie będzie można narzekać na nudę. Przeciwnie. Apetyt rośnie w miarę jedzenia. Generalnie nie mam się do czego przyczepić. Wszystko jest przemyślane w wielu warstwach, spójne kompozycyjnie i sprawdzone pod względem merytorycznym. Oby tak dalej!

  Podsumowując: ''Uleczone dusze'' i ''Odkupienie'' to bez wątpienia godne kontynuacje znakomitej serii Kaci Hadesa. Opowiada o próbach wyzwolenia się z kajdan herezji, walce w imię wolności, poświęceniu, przełamywaniu własnych słabości, konfrontacji z wewnętrznymi demonami, trudnej sztuce wybaczania sobie i innym, odnajdywaniu własnego JA, a także o uzdrowicielskiej mocy przyjaźni i miłości, potrafiącej przynieść ukojenie i spokój. Z właściwą sobie odwagą obnaża obłęd kryjący się za fasadą  uniwersalnych składników ludzkich wartości, a jednocześnie udowadnia, że człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać. Krótko mówiąc: Literacka torpeda, obok której nie da się przejść obojętnie. Serdecznie i z całego serca polecam!

KONKURS: Być kobietą, być kobietą...

Moi Drodzy,

Przychodzę do Was z konkursem, w którym można wygrać pakiet serii ''Sponsor'' K.N. Haner. 

Zadanie konkursowe:

Dzień Kobiet świętować można na różne sposoby. Jakie są Wasze propozycje na celebrowanie tego święta?

Jedna osoba, która (według mnie) zapoda najbardziej oryginalną propozycję, otrzyma dwutomowy pakiet ''Sponsora''. 

Recenzja I tomu: KLIK. Recenzja II tomu: KLIK

____

Będzie mi miło, jeśli:

- zostaniesz obserwatorem mojego bloga 

- zostaniem obserwatorem mojego profilu w Google +

- udostępnisz informacje o moim konkursie

- polubisz FP K.N. Haner

- polubisz FP Editio red

Do dzieła!!! Naprawdę warto!

   Regulamin:

1. Organizatorem konkursu jest właścicielka bloga: LITERACKI ŚWIAT CYRYSI
2. Sponsorem nagród jest wydawnictwo Editio Red
3. Aby wziąć udział w konkursie należy w komentarzu zapodać ciekawy pomysł na celebrowanie Dnia Kobiet.

4. Konkurs trwa od 3 marca 2019 roku do 7 marca 2019 roku do godz. 23.00

5. Ogłoszenie zwycięzcy nastąpi 8 marca 2019 roku.

6. Nagrodą jest egzemplarz powieści ''Sponsor. Tom I'' oraz ''Sponsor. Tom II'' K.N. Haner.

7. W konkursie mogą brać udział osoby posiadające blogi oraz anonimowy uczestnicy.
8. Konkurs skierowany do osób posiadających adres zamieszkania w Polsce.
9. Ze zwycięzcą skontaktuję się drogą mailową. 
10. Konkurs nie podlega przepisom Ustawy z dnia 29 lipca 1992 roku o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 roku Nr 4, poz. 27 z późn. zm.)

11. Udział w konkursie jest jednoznaczny z wyrażeniem zgody na nieodpłatne upowszechnianie, publikację prac w dowolnej formie (wraz z danymi osobowymi autorów).

Muzyczna sobota - Dobre, bo polskie 🎶

Kochani,

W kolejnej odsłonie cyklu: Muzyczna Sobota - Dobre, bo polskie, proponuję piosenkę ,,We dwoje'' w wykonaniu KORTEZ.

Kortez, właśc. Łukasz Federkiewicz (ur. 24 czerwca 1989 w Krośnie) - polski muzyk, kompozytor, wokalista, gitarzysta, pianista oraz puzonista.Więcej info: tutaj

Oglądasz w wannie stare filmy,
i słuchasz w kółko jednej płyty.
Lubisz to co znasz i masz,
zupełnie tak jak ja.

Wieczorem szkoda dnia by zasnąć,
za to nie wstajesz przed dwunastą,
znajdziesz przecież czas,
masz plan na przyszłych parę lat.

Tak jak ja, tak jak ja,
tak jak ja, o tak jak ja...

Co chwilę masz nowe pomysły,
nie ma świętości kiedy krzyczysz,
kto to zniesie tak jak ja,
Wiesz przecież skąd to znam.

Świat ma wyznawać Twoje prawdy,
bardzo nie lubisz nie mieć racji,
mocno wierzysz w to,
że jest i będzie tak jak chcesz.

Tak jak ja, tak jak ja,
tak jak ja, o tak jak ja...

ZAPOWIEDŹ: ''Mimo wszystko kochaj'' Agnieszka Rusin # pod patronatem medialnym LŚC

Miło mi poinformować, iż mój blog: LITERACKI ŚWIAT CYRYSI objął patronatem medialnym książkę: "Mimo wszystko kochaj'' Agnieszki Rusin.

Cztery siostry nie mogłyby być bardziej różne: Joanna to wiecznie zabiegana i zapracowana matka dwóch córeczek, Gosia wiedzie beztroskie życie przy zamożnym mężu, Majka goni za karierą, a Julia wciąż szuka swojego miejsca na świecie i właśnie postanowiła rzucić studia.

Choroba matki sprawia, że wszystkie spotykają się w rodzinnym domu w malowniczym Karpaczu. Przywożą ze sobą złamane serca i sekrety. To jednak jeszcze nie koniec dramatycznych wydarzeń… Czy siostry będą umiały przezwyciężyć to, co je dzieli? Czy nauczą się kochać… mimo wszystko?

Premiera: początek marca

---

Skusicie się?