Jakiej książki nigdy by Pani nie przeczytała bądź nie napisała i dlaczego?
Odkąd urodziła się moja córka, zmieniłam nieco pogląd na świat i życie. Jakby to ładnie ująć… po prostu "zmiękłam".
Wcześniej uwielbiałam horrory, teraz już ich nie czytam i nie mam zamiaru pisać. Wiem, jednak, że człowiek się zmienia przez całe życie. Czegoś, co bym nie zrobiła teraz, może zrobię w przyszłości. Zobaczymy…
Gosia
Jaka jest Pani pasja, która pochłania wolny czas?
Czytanie i pisanie to moje największe pasje, które niestety ostatnio trochę zaniedbuje. Przez kilka ostatnich miesięcy mam wrażenie, że ciągle brakuje mi czasu. Za dużo dzieje się w moim życiu prywatnym i zawodowym.
Bardzo brakuje mi zarówno pisania, jak i czytania. Mam nadzieję, że w przyszłym roku będę mogła do tego wrócić i wszystko nadrobić.
martucha180
Czym jest dla Pani SŁOWO?
Pierwsza myśl, która pojawia się w mojej głowie to "A słowo ciałem się stało" 😉, i chyba nawet coś w tym jest. Słowo dodane do kolejnego tworzy jedno ciało, czyli historię. I chociaż słowa mogą się powtarzać w różnych książkach, to historia nimi opowiadana będzie zawsze inna. Czy to nie jest piękne? Dzięki słowom możemy wyrazić nasze myśli i wszystko to, co mamy w głowie.
Tayen
Co najbardziej pociąga panią w Alasce, czy jest to kultura, natura czy może historia?
Chyba najbardziej pociągają mnie mieszkańcy i ich podejście do życia. Fakt, że są częścią dzikiej przyrody i nie zabierają naturze miejsca. Na ogromnych obszarach Alaski, tylko niewielki kawałek jest zasiedlony. Natura tam po prostu rządzi, a tubylcy nie próbują tego faktu zmieniać.
Iwona Nikodemska
Czy ma Pani jakieś rytuały pisarskie?
Kubek ciepłej herbaty, zgaszone światło, zostawiam tylko kolorowe lampki na ścianie. Ciepły koc na ramionach, zimowe skarpety na stopach, oraz ukochana muzyka w tle. Oczywiście to wszystko plus zamknięte drzwi do pokoju, bo nie lubię, gdy ktoś mi przeszkadza w trakcie pisania.
Co jest najpierw tytuł czy fabuła?
Tytuł, zdecydowanie.
Książka początkowo miała nosić tytuł "Aistis. Pustkowia spokoju", ale wydawca postanowił to zmienić. Wszystko zaczęło się od imienia, które pociągnęło za sobą dalsza część tytułu, a później fabułę książki. Aistis kojarzył mi się z lodem i zimnem, a wraz z tym moje myśli gnały w kierunku Alaski i wilków. Prolog pojawił się w mojej głowie bardzo szybko i na nim oparłam całą historię.
Karina Szkutnik
Czy miejsce Pani zamieszkania miało wpływ na rzeczywistość w kreowanych przez Panią powieści? Co było najtrudniejsze w pisaniu o miejscu w którym się nie było? Czy Pani zdaniem człowiek może czuć związek z jakimiś miejscem którego nigdy wcześniej nie widział, nie odwiedził?
Obecnie mieszkam od czternastu lat w Irlandii. Pisząc pierwszą książkę "Anaid. Niezwykły zmysł" faktycznie moje miejsce zamieszkania miało wpływ na powieść. Było mi łatwiej pisać o miejscu, które znam. Natomiast do "Pustkowia spokoju" musiałam się dobrze przygotować. Czytałam reportaże i przewodniki. Odbyłam taką podróż "palcem po mapie", która okazała się cudowna.
Myślę że można zżyć się z miejscem, którego nigdy wcześniej nie widzieliśmy, bo tak było w moim przypadku. Pisząc o Alasce, po prostu ją pokochałam.
Beata Barczyk
Czy nim zacznie Pani pisać, najpierw zaczyna Pani planować powieść, jak planuje się podróż? Wszystko najpierw w wyobraźni sobie Pani tworzy/układa, niczym, planuje się spacer po zakątkach danego kraju, do którego się planuje udać czy na spontanie Pani woli pisać?
Oczywiście. Zazwyczaj na małych kolorowych karteczkach spisuję myśli i zdania. Przyklejam notatki do ściany nad biurkiem. W trakcie pisania zrywam karteczki z wykorzystanymi pomysłami i chowam do biurka.
Pomimo ogólnego planu, często w trakcie pisania zmieniam niektóre pomysły i tworzę nowe.
Co czuje autor gdy trzyma w ręce swoją wydaną książkę?
Radość i niedowierzanie. Zanim cokolwiek wydałam, marzyłam o tym, żeby zobaczyć swoją książkę w empiku. Teraz kiedy widzę swoje pozycje w księgarniach, to mam wrażenie, że to się nie dzieje naprawdę.
Czym nas Pani zaskoczy?
Końcówka książki to prawdziwa petarda. Zdecydowanie zaskoczy czytelników.
Tomasz Ewelina Sopińscy - NAGRODA
Podobno nie należy oceniać książki po okładce, ale ta jest szczególnie piękna Moje pytania do autorki: 1. Mam wrażenie, że na powstanie książki wpływ miała kultura Indian. Czy rdzenni Amerykanie byli dla Pani inspiracją?
Niestety pierwotni mieszkańcy Alaski, czyli Inuici (Eskimosi) nie są zaliczani do Indian, chociaż pod względem kulturowym są podobni. Inuici należą do rodzin ludów pochodzenia azjatyckiego, stąd charakterystyczny wygląd głównego bohatera.
Kinga Razniak
Marzenia się spełniają ile ich Pani ma i jakie?!
Część z nich się spełniła, bo udało mi się wydać kilka książek. Kolejnym marzeniem jest wyjazd na Alaskę.
Czy wierzy Pani w przeznaczenie?
Myślę że każdemu z nas coś jest pisane. Sama staram się akceptować wszystkie napotkane w moim życiu przeciwności i wyciągać z nich wnioski.
Cieszę się chwilą, by nie zwariować 😉.
Ewa Całuch
Gdyby miała Pani jedno życzenie, to o co by Pani poprosiła?
Prosiłabym o więcej szczęścia.
Jakie emocje towarzyszą Pani w dniu premiery?
Niedowierzanie i szczęście jednocześnie.
Jakie książki Pani czyta?
Uwielbiam romanse i fantastykę.
Ewelina Żelarzewska
Jak Pani się poczuła, gdy postawiła Pani ostatnią kropkę w swojej ostatniej książce, czy to była tylko i aż radość i satysfakcja, że udało się Pani skończyć książkę, czy też troszkę smutku i żalu, że zakończyła Pani przygodę z tą historią, jej bohaterami, ich emocjami, relacjami, bo zżyła się Pani z nimi i trudno było się Pani z nimi rozstać?
Stawiając ostatnią kropkę w "Pustkowia spokoju" pomyślałam, że coś się kończy, a jednocześnie coś nowego zaczyna, bo w głowie czekał już kolejny pomysł na nową książkę.
Oczywiście zawsze czuję smutek, gdy zbliżam się do zakończenia, bo jestem zżyta z bohaterami w czasie pisania. Na szczęście zawszę, mogę do nich wrócić i napisać kontynuację.
W jakiej wersji najbardziej lubi Pani czytać książki? Czy są to wersję papierowe Ebook?
Lubię obie wersje. Tą papierową dlatego, że oprócz czytania, mogę również rozpieszczać inne zmysły - zapach i dotyk. Taki bliski kontakt z książką jest cudowny.
Po Ebooki również chętnie siegam chyba ze względu na fakt, że mieszkam za granicą i mogę nowości czytać np. na Legimi już w dniu premiery. Na papierową książkę muszę dłużej poczekać.
Monika Fedorczyk
Czy ma Pani jakieś fobie?
Mam jedną fobię. Nazywa się Anna Fobia 😉.
Co było inspiracją do napisania tej książki?
Imię głównego bohatera. Aistis kojarzył mi się z zimnem. Dlatego akcja toczy się na Alasce.
Ewelina Żelarzewska
Bez kogo lub czego nie wyobraża Pani sobie życia?
Nie wyobrażam sobie życia bez mojej córeczki i książek.
Jak radzisz sobie z hejtem złymi opiniami?
Chyba nikt nie lubi hejtu. Staram się nie brać wszystkiego do siebie, bo każdy ma inny gust. Z każdej złej opinii wyciągam wnioski i w przyszłości nie popełniam tych samych błędów.
