Aż do dna
Renata Chaczko
Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Data premiery: 28 stycznia
Ocena: 5/6
Grzeczne dziewczynki marzą o raju, niegrzeczne mają
raj na ziemi. Hm... czy aby na pewno?
Dziewiętnastoletnia Roxi jest na pierwszym roku studiów. Ale zamiast
się uczyć, woli imprezy, używki i seks z przypadkowymi mężczyznami. Sytuacja
ulega zmianie, kiedy poznaje Dona, starszego od siebie mężczyznę, który
budzi w niej cieplejsze uczucia. Jak rozwinie się
ta znajomość? Czy Roxi odbije się od dna i zacznie iść w lepszym kierunku? A
może stoczy się jeszcze bardziej, niszcząc ostatnie resztki godności i rozsądku?
Renata Chaczko - pisarka, dziennikarka, blogerka. Urodzona
w 1985 roku. Pochodzi z Bolkowa na Dolnym Śląsku, a obecnie mieszka w
Amsterdamie. Absolwentka Produkcji Filmowej i Telewizyjnej na Uniwersytecie
Śląskim w Katowicach. W miesięczniku "Gentelman" przeprowadzała
wywiady i pisała recenzje filmowe i teatralne. Była także w zespole Radia Eska
i eska.pl. Zadebiutowała powieścią "Gracze".
Brak słów, aby opisać wrażenia, jakie towarzyszyły mi przy
lekturze ''aż do DNA''. Ta książka jest jedną wielką ekspansywną emocją. Nie
sposób pozostać obojętnym, czy też niezaangażowanym. Fabuła przedstawiona jest w formie pamiętnika Roxi. Szalona, pozbawiona hamulców i kompleksów dziewczyna dokumentuje
swoje przygody z facetami.
,,Czasami jestem tak niewyżyta, że mam ochotę puszczać się
na lewo i na prawo, a potem, jak ten Malczewski, leżeć krzyżem, aby odpokutować
swoje myśli i czyny. Mam tak perwersyjne fantazje, że i mnie one przerażają.
Jestem złą, złą dziewczynką. Zepsutą do szpiku kości dziwką! Grzech to moje
drugie imię!’’
Muszę przyznać, że niekiedy z trudem czytałam
kontrowersyjne wspomnienia temperamentnej nimfomanki.
Denerwowało mnie jej lekkie podejście do spraw intymnych. Nie bez znaczenia jest również
przekaz wypowiedzi: wulgarny i obsceniczny, co rzutuje na negatywny odbiór
całości i potęguje niechęć. Mimo to nie potrafiłam ani na sekundę oderwać się
od czytania. Jakaś niewidzialna
siła trzymała mnie w żelaznym uścisku.
W powieści pojawia się wątek miłosny, nieznacznie dominujący. Roxi wiąże się z
przystojnym, bogatym mężczyzną. Łączy ich
szaleńcza ekstaza i pociąg fizyczny, ale za to brak szacunku, troski i zaufania. Zauroczenie odbiera
nastolatce władzę nad rozumem. Następstwem czego dokonuje wyborów, które nie
zawsze są zgodne z jej własnym sumieniem. Jak zakończy się ta toksyczna relacja? Tego musicie dowiedzieć się sami.
Autorka ciekawie ukazała postać głównej bohaterki. Jest
wyrazista, barwna, po prostu ''jakaś''. Kocha być w centrum uwagi, uwodzić i
zwodzić mężczyzn. Ma
jednak też drugie oblicze – wrażliwej, łaknącej ciepła i bliskości dziewczyny.
,,Chcę po prostu miłości!
Tylko tyle i aż tyle. Chcę prawdziwej miłości, gdzie nie seks będzie
najważniejszy, ale bliskość. Chcę albo wszystkiego, albo niczego!’’
Okazuje się, że hulaszcze zachowanie Roxi nie wzięło się znikąd.
Jest wynikiem szeregu różnorodnych czynników. Czy zatem kiedyś przyjdzie opamiętanie? Nic więcej na ten temat nie zdradzę.
Całość napisana jest prostym, dosadnym
językiem, okraszonym sporą dawką niecenzuralnych słów. Prócz
tego znajdziemy kilka śmiałych opisów scen erotycznych, niektóre z nich są dość kontrowersyjne. Toteż odradzam tę książkę osobom poniżej 18 roku życia. Wspomnę jeszcze o zakończeniu - totalnie mnie poraziło. Szkoda,
że cała opowieść nie jest na kanwie pamiętnika prababci Roxi. Jej dramatyczne losy są porażające, a zarazem wstrząsające! Pokazują, że można przejść przez każde piekło, przeżyć każdą
tyranię i odrodzić się na nowo. Jako
matka. Jako kobieta. Jako człowiek. Coś niesamowitego. Ostatecznie jestem zadowolona z lektury i mam nadzieję, że Wy także znajdziecie w niej coś interesującego dla siebie.