niedziela, 2 kwietnia 2017

''Do trzech razy śmierć'' Alek Rogoziński

Do trzech razy śmierć
Alek Rogoziński
Cykl: Róża Krull na tropie (tom 1)
Seria: Mroczna strona
Wydawnictwo: Filia
Ocena: 5/6

   Autorka powieści kryminalnych, Róża Krull, otrzymuje zaproszenie na zjazd pisarzy, odbywający się we dworku pod Krakowem. Już pierwszego dnia jej koleżanka po piórze zostaje otruta. Wszystko wskazuje na to, że morderca, który zostawił na miejscu zbrodni czarną różę, wciela w życie fabułę jednej z powieści Krull. A inni zaproszeni pisarze wcale nie są tak niewinni, jak się wydaje...

Pisarka rozpoczyna prywatne śledztwo. Pomagają jej w tym zakochany w gotowaniu specjalista od public relations, zafascynowany kryminałami boy hotelowy oraz trzy szalone blogerki. Czy detektywi-amatorzy okażą się skuteczniejsi od policji?

   Alek Rogoziński to z wykształcenia filolog, a z zawodu dziennikarz. Swoją karierę rozpoczynał w połowie lat 90. ubiegłego wieku w Rozgłośni Harcerskiej, pracował także m. in. w Radiu Plus i Radiu Kolor. Od 2007 r. natomiast zasila redakcję magazynu Party, jego osoba często gości w takich programach jak "Na Tapecie" czy "Magiel towarzyski". Kocha muzykę Madonny, jego pasją są kryminały, marzy o podróży dookoła świata i zamieszkaniu na jednej z wysp Morza Śródziemnego. Zadebiutował książką pt. "Ukochany z piekła rodem".

   ''Do trzech razy śmierć'' stanowi pierwszą część nowej serii komedii kryminalnych, zatytułowanej „Róża Krull na tropie”. W przygotowaniu jest już tom drugi: ''Zabójcza korekta''. Zaintrygowana opisem wydawcy, jak i niesamowicie pomysłową okładką, liczyłam na kilka godzin dobrej literackiej rozrywki. I na szczęście nie doznałam zawodu. Było przyjemnie, wesoło i tajemniczo.

   Bardzo podoba mi się pomysł umieszczenia fabuły w środowisku pisarskim, co jest swego rodzaju ''pstryczkiem w nos'' wobec innych szanownych Autorów i Autorek, a jednocześnie pokazuje, że Rogoziński ma zdrowy dystans do siebie i swojej profesji - co notabene bardzo się chwali. Wróćmy jednak do meritum. Poznajmy Różę Krull, poczytną twórczynię powieści kryminalnych, którą zaproszono na zjazd pisarek do podkrakowskiego dworku. Już pierwszego dnia dochodzi do morderstwa. Lecz najgorsze dopiero ma nadejść... Kim jest zabójca i jakie motywy nim kierują?

   Dostałam w swoje ręce dowcipny kryminał z umiejętnie skonstruowaną, nieoczywistą intrygą. Podejrzanych jest wielu, każdy z własnym motywem. Autor rezolutnie myli tropy, podsuwa nowych podejrzanych, mnoży możliwe rozwiązania, wprowadzając czytelnika w stan konfuzji. W rezultacie do samego końca nie wiadomo, kto stoi za wszystkimi morderstwami. I tu się należą wielkie brawa za fajnie skonstruowaną zagadkę lateralną, która skierowała mój umysł w "ślepą uliczkę". Bez wątpienia jest to największy atut książki.

   Kolejną zaletą powieści jest duża dawka bezpretensjonalnego humoru słownego zabarwionego ironią, cynizmem i sarkazmem, ale nigdy złośliwością. Rogoziński zręcznie prezentuje kpiarskie oblicze śmietanki towarzyskiej pisarek, obnażając ich rozdęte „ego”, zazdrość, zachłanność, narastającą rywalizację, wyrafinowane zagrywki itp. Czyni to subtelnie, bez wulgarności i taniej sensacji. W trakcie czytania co chwila uśmiechałam się pod nosem z powodu żartobliwych neologizmów, z dodatkiem drobnych uszczypliwości. Zabrakło mi natomiast komizmu sytuacyjnego, który niewątpliwie dodałby całości jeszcze większego kolorytu. Nad tą kwestią zdecydowanie trzeba popracować.

  Autor posiada bardzo ciekawy i wyróżniający się styl pisania. Ze swadą posługuje się prostym, plastycznym językiem, pozbawionym skomplikowanych sformułowań i nużących opisów oraz nader sugestywnie buduje niepokojącą atmosferę zagrożenia. Tempo akcji nie jest może zbyt dynamiczne, ale rozwija się równomierne i wzrasta wraz z rozwojem wydarzeń. Niestety, muszę wspomnieć o kilku literówkach i błędach merytorycznych, jakie wyłapałam. Widocznie zabrakło odpowiedniej korekty, choć te drobne mankamenty nie psują ogólnego odbioru lektury, co moim zdaniem też jest bardzo istotne.

   Przez karty powieści przewija się cała plejada różnorodnych bohaterów, nakreślonych bardzo wyraziście, z uwzględnieniem ich wyglądu, a przede wszystkim charakteru i osobowości. Oprócz tego niemal każdy skrywa jakiś sekret, który wyraźnie oddziałuje na zachowanie danej osoby. Prym wiedzie oczywiście Róża Krull – pozytywna wariatka, z którą nie sposób się nudzić. Przerażona faktem, że sprawca ewidentnie inspiruje się zbrodniami z jej powieści – postanawia na własną rękę ustalić jego tożsamość. Co z tego wyniknie? Przygotujcie się na zakręconą przygodę okraszoną szczyptą dreszczyku.

Podsumowując:
  „Do trzech razy śmierć” to błyskotliwa proza oparta na detektywistycznej łamigłówce. Od pierwszych stron porywa w świat afery kryminalnej, serwując nam odpowiednią dawkę emocji, zaskakujących zdarzeń oraz galopadę szalonych działań. Daj się ponieść wyobraźni i oddaj dobrej zabawie. Na pewno nie pożałujesz. 

27 komentarzy:

  1. słyszałam o tym nie raz:) muszę czytnąć:)

    OdpowiedzUsuń
  2. Ależ ogromnie jestem ciekawa twórczości tego autora :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Po przeczytaniu dwóch wcześniejszych książek autora, na tę również mam ochotę :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Dużo blogerów o tej książce pisze. Zwykle to takie zainteresowanie większości daną pozycją umiejętnie mnie do jej lektury zniechęca... Tym razem jednak mam tylko coraz większą na nią ochotę :) Dawno nie było takiej książki, którą tak bardzo chciałabym przeczytać. Koniecznie muszę ją w końcu sobie zamówić!
    Pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń
  5. No, no, no! Brzmi bardzo interesujące! Zapisuję sobie tytuł, z chęcią przeczytam!

    OdpowiedzUsuń
  6. O ile pierwsza książka tego autora bardzo mi się spodobała, tak tą z trudem doczytałam. Poczułam się zmęczona "humorem" autora...

    OdpowiedzUsuń
  7. Z chęcią zapoznam się z tą pozycją.

    OdpowiedzUsuń
  8. Przeczytam na pewno :) za jakiś czas.

    OdpowiedzUsuń
  9. Spotkanie z twórczością pana Rogozińskiego jeszcze przede mną. Może w przyszłości :)

    OdpowiedzUsuń
  10. Zapowiada się świetnie ;) Tyle słyszałam o tym autorze, a jeszcze nie miałam okazji nic jego przeczytać :(

    OdpowiedzUsuń
  11. nie czytałam jeszcze, ale warto to nadrobić:)

    OdpowiedzUsuń
  12. Nie znam jeszcze książek autora, ale chciałabym jak najszybciej to zmienić :)

    OdpowiedzUsuń
  13. To już 2 książka Rogozińskiego, która mnie intryguje...

    OdpowiedzUsuń
  14. Intryga rzeczywiście była ciekawa.

    OdpowiedzUsuń
  15. Mam nadzieję, że jak będę robić kolejne zamówienie to nie zapomnę o tej książce, tak jak ostatnio xd

    Pozdrawiam
    toreador-nottoread.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  16. Poprzednia książka tego autora bardzo mi się podobała więc i po tą na pewno sięgnę!
    Pozdrawiam
    http://czytanienaprawdeuzaleznia.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  17. Akurat mam ochotę na dobry kryminał. Na pewno się za nią rozejrzę ;)
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
  18. Mam wielką ochotę na poznanie twórczości autora :)

    OdpowiedzUsuń
  19. Na razie przeczytałam tylko opowiadanie Rogozińskiego, ale na powieść też przyjdzie czas.

    OdpowiedzUsuń
  20. Mam tę powieść od jakiegoś miesiąca na swojej półce, więc muszę wreszcie znaleźć dla niej choć trochę wolnego czasu :)

    OdpowiedzUsuń
  21. Zapowiada się kryminalnie rozrywkowo- poszukam :)

    OdpowiedzUsuń
  22. Wprawdzie nie do końca orientuję się w temacie, ale niezbyt podobało mi się to, co autor ostatnio zrobił i na razie przeszła mi ochota na jego książki.

    OdpowiedzUsuń
  23. Tej książki jeszcze nie czytałam, ale niedawno udało mi się skończyć "Jak Cię zabić, kochanie?" tego autora i muszę przyznać, że bardzo mi się podobała. Duża dawka dobrego humoru oraz odrobina cynizmu to właśnie to, co uwielbiam w książkach najbardziej :)

    OdpowiedzUsuń
  24. Planuję nadrobić książki tego autora, bo ciekawi mnie jego humorystyczne podejście do kryminału. ;D

    OdpowiedzUsuń

Zaglądaj, czytaj, przegryzaj moje słowa, ale wychodząc, zostaw po sobie niezatarty ślad swojej obecności...